Ne varsa eskilerde var. Öyle. Nasıl bir Camel, bir Eloy, bir King Crimson, bir Pink Floyd artık gelmezde, YES gibi müzik yapan bir başka grup ortaya çıkmasa da (Her ne kadar Dream Theatre var olmuş olsa da) eskilerin o büyülü, tütsülü havası, verdiği atmosfer bir başka. İşte Curved Air de böyle bir grup…

Web sayfamı yapmaya başladığım ilk zamanlarda, yani kendi şarkılarımı ve denemelerimi insanlarla paylaşma adımlarımı attığım ilk zamanlarda sevgili arkadaşım Savaş’ın sayesinde tanıdım bu grubu. Kendisini uzun zamandır görmüyorum. Umarım iyidir. Bu yazı sayesinde kendisine bir teşekkür daha edeyim.

Evet, web sayfamı ilk yaptığım zamanlarda Yine Savaş grup ile ilgili bir yazı gönderdi. Buraya bu yazıyı ekleyeceğim. Böylece bu grubu henüz tanımamış ancak eskiden kalan böyle grupları keşfetme heyecanını yaşamak isteyenlere de yardımcı olmuş olurum diye umuyorum.

Curved air 1970 yılında vokalist Sonja Kristina,Kemancı Darryl way,keyboardist Francis Monkman ve davulcu Florian Pilkington-Miksa tarafından kurulur. Grup adını bir Terry Riley bestesi olan –a rainbow in curved air-den alır. İlk albümlerinde(air conditioning 1970)vokal ve keman ağırlığı hissedilir. Bu albüm İngiltere listelerinde 8 numaraya kadar yükselir.1971 yılında ise –second album-adlı albümleri çıkar.bu albüm oldukça önemli bir albümdür ve curved air sounduna iyi bir örnektir(akustik folk ve progressive rock karışımı)

1972 yılında- phantasmagoria- çıkar.bu albümde yeni bir bascı vardır-mike wetgwood- uzun bir turneden sonra kemancı darryl way –wolf-u kurmak için ayrılınca yerine yeni kemancı olarak eddy jobson gelir ama grup bundan sonraki albümlerinde hiçbir zaman ilk iki albümündeki performansı  yakalayamaz.1973 yılındaki air cut albümünden sonra mike wedgwood caravana,eddy jobson roxy music’e ggeçmek için curved airden ayrılır.1975 yılında ise grubun orijinal kadrosu bir turne için bir araya gelir.bu turneden kayıtlar ise daha sonra albüm haline getirilir(curved air live 1995) bu albümden sonra kristina ve way yeni elemanlarla yollarına devam ederler(davul:stewart copeland,bass:tony reeves,gitar:mick jacques)bu kadroyla midnight wire albümünü yaparlar.son albümleri airborne ise 1976 yılında çıkar.grup tekrar bir araya geleceği 1990 yılına kadar suskun kalır.1990 yılındaki bu birleşme bir konser içindir(alive 1990) aynı yıl daha önce hiç yayımlanmamış kayıtlardan oluşan bir albüm çıkarırlar.bu kayıtlar ise 1973 yılına aittir(lovechild)ve son olarak 1995 yılında live at bbc adlı albümleri çıkar.

1971 US press kit promo photo:
Darryl Way, Florian Pilkington-Miksa, Sonja Kristina, Ian Eyre, and Francis Monkman

1971 US press kit promo photo:
Florian Pilkington-Miksa, Ian Eyre, Sonja Kristina, Darryl Way, and Francis Monkman

Perşembe gecesi Silivri’den çıktık yola. Bir aksilik nedeniyle geç başlayan yolculuğumuz baştaki güzel dileklerle ve rehberimizin de yolda değindiği “iyi niyetli olmak” tan olsa gerek güzel devam etti ve öyle de noktalandı…

Bu yazıyı yazmamın nedeni sadece Kapadokya turumuz hakkında düşüncelerimi, güncelerimi aktarmak değil. Aslında bu yazının asıl nedeni dönüş sırasında cep telefonum ile kaydettiğim bazı eğlenceli anlar. Cep telefonumuz ile fotoğraf makinemiz ile güzel kareler yakalamayı ve o anları ölümsüzleştirmeyi hepimiz isteriz. Ancak benden size tavsiye eğer böyle bir tura ilk kez katılacaksanız yanınızda mutlaka iyi bir fotoğraf makinesi ve bir video kamera bulundurun. Videodaki görüntü kalitesi çok iyi değil malesef, ve ben bir kameraman olmadığımdan yanlışlıklar yaptıysam affola.

Gelin dosyaları indirmeden önce hazırladığım videoya bakalım. Aşağıdaki videoyu YouTube üzerine upload ettim. California Dreaming eşliğinde ufak bir anı videosudur. Emeğe saygı göstererek görüşlerinizi paylaşırsanız çok memnun olurum. Bu arada ufak bir düzeltme. Video kayıt tarihi 29.Nisan.2012 dir. Hazırlanış tarihi 30.Nisan.2012 dir.:

Görüntülere herkesin erişmesini istemiyordum, içerisinde çok özel görüntüler olmasından falan değil(ki aslında bu turda yer alan herkes için özel görüntüler). Sadece başkalarını bu görüntülerin ilgilendirmeyeceğini düşündüğümden ve videoda yer alanların bu durumu istemeyecek olabileceklerini düşündüğümden youtube üzerine kısa bir video yerleştirdim. Bu nedenle buradan aktaracağım videoya erişmek için bir şifre kullanacağım. Şifremiz tur rehberimizin adıdır. Kendisine de bu vesileyle bir kez daha teşekkür etmiş olalım. İndirme hakkında sıkıntı yaşayan olur ise bana e-posta atması durumunda kendisine ayrıca videoyu ulaştıracağım.

e-posta adresim: i_am_dreamer2004@hotmail.com

Dileyen arkadaşlar Facebook ile de irtibata geçebilirler.

Kısaca videoyu özetlemem gerekirse; dönüş yolculuğundayız. Yorgun ama mutluyuz. Rehberimiz içimizde bir şeylerin kıpır kıpır olduğunu sezmiş olacak ki bizi hareketlendirmek için spor yaptırmak istiyor. Bir fotoğraf makinesi arıyor. O sırada ben kayıttayım.  Fotoğraf makinesi yerine kamera istiyor. Bir şekilde ben kameraman görevi üstleniyorum ve koltuğumdan kalkıp otobüsün önüne yol alıyorum.

Rehber: “Adınız?”

Ben: “İsmail”

Rehber: “Tamam arkadaşlar, videoyu İsmail arkadaşımızdan istersiniz…”

Hemen hemen bu cümlelerle başlıyor kayıt. Mümkün olduğunca herkesi bu eğlenceli karelere dahil etmeye çalışıyor ve arada kendimi de görüntülemek istiyorum. Hehe, olsun o kadar değil mi? Şimdi buradan da bu videoyu sizlere ulaştırmaya çalışıyorum.

Videoyu indirmeniz için gerekli bilgiler:

İndirilecek dosya türü: RAR (Winrar programı ile bölünmüş RAR dosyalarını açmanız gerekecek)

Rar şifresi: Rehberimizin adı (rehberimizin adını anımsarsınız herhalde, buradan söyleyemiyorum )

Video dosya türü: 3gp (Cep telefonumun orjinal formatını bozmadım, arzu eden video çevirici programları ile dosyayı istediği biçime çevirebilir. Tanıtım videosu wmv formatındadır.)
Linkler(RapidShare): Dosyalar aşağıdaki bağlantılarla RapidShare üzerinden indirilebilir.

1. https://rapidshare.com/files/3634880897/kapadokya_donus.part1.rar
2. https://rapidshare.com/files/3925880656/kapadokya_donus.part2.rar
3. https://rapidshare.com/files/3275880958/kapadokya_donus.part3.rar
4. https://rapidshare.com/files/1573654162/kapadokya_donus.part4.rar

Linkler(MediaFire): RapidShare üzerinden indirmede sıkıntı olursa aşağıdaki linkleri kullanabilirsiniz.

1. kapadokya_donus.part1.rar (100 MB)
2. kapadokya_donus.part2.rar (100 MB)
3. kapadokya_donus.part3.rar (100 MB)
4. kapadokya_donus.part4.rar (43,1 MB)

Nasıl indireceksiniz? : Linkleri tıklayarak RAR uzantılı dosyaları masaüstünüzde bir klasöre kaydedin. Toplam 4 bölüm(part) yani 4 RAR dosyası indireceksiniz. Dosyaların tamamını indirdikten sonra kapadokya_donus.part1.rar dosyasına sağ klikleyin ve Dosyaları çıkartma işlemini başlatın. Şifre sorduğunda şifreyi girin(küçük harflerle). Şifreyi doğru girdiyseniz dosyalar RAR dosyasından ayıklanacak ve çıkan dosyaları izleyebileceksiniz. Şifre tur rehberimizin adıdır. Sorun yaşayan arkadaşlar iletişim bilgilerimden bana ulaşabilirler.

“Olmak ya da olmamak! İşte bütün mesele bu!” - W. Shakespeare / Hamlet.

Bir sahne oyunundan en akılda kalıcı, vurucu cümleler bunlar. Bir sanat eserini ölümsüzleştiren bir cümle değil yalnızca. Aynı zamanda izleyicinin, dinleyicinin, okuyucunun yani oluşturucusu tarafından hedef alınan, iletişim kurulmak istenen diğerlerinin düşüncelerine de ışık tutan, yansıtan ve hatta çoğu kez gözünü kamaştıran bir ayna bir köprü…

“Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.”

Bu satırlar da aynı eserden olmasına rağmen aynı etkiyi yaratmıyor hedefi üzerinde. Aynı basitlikte ve kalıcılıkta görünmüyor. Oysa yabana atılacak sözler mi? Hiç değil! Düşündürücü!

Bizler ya da sizler çoğu kez sanatçıya bir çalgıcı, bir oyuncu, bir yazar, bir çizer gözüyle bakıp anlatmak istediklerini görmezden geliyoruz. Sanata ve sanatçıya eğlendirici bir misyon yüklüyoruz. Ardındaki eğitselliği görmezden geliyoruz. Bu nedenle onun sanat ve sanatçının  parmaklarımızın ucunda olması işimize geliyor. Bizim istediklerimizi söylemesini istiyoruz. Bizim düşünmediklerimizi düşünmesi işimize gelmiyor. Bu nedenle kısıtlıyoruz onları! Kuklaya hayat vereni kukla yapmaya çalışıyoruz. Onlar bu gibi nedenlerle Master Of Puppets gibi şarkılar yapsalar da dinlemiyoruz, dinletmiyoruz. Aynı nedenle kendi şarkıları yerine başkalarının şarkılarını söyletiyoruz. Alakasız şarkı sözlerine alakasız görüntülerle eşlik ettiriyoruz. Ticari kaygılarla onları bir tüccar yerine koyuyoruz. Yine aynı nedenlelerle sanat mekanlarını daraltıyoruz. Oysa bilmiyoruz ki daralttığımız kendi dünyamız.

Bu gün meydanlara dökülüyorsa sanatçılar sorun kendinize biz ne yaptık diye ya da tam tersine “ne yapmadık” diye.

Çelişmiyorsa yukarıda anlattıklarımla cevabınız vurun o zaman dizinize. Kandırmayın kendinizi de bizleri de.

Yok öyle değil ise, çelişiyorsa sözlerimle yine vurun dizlerinize, vurun ki kopuyor ipleri özgürlüğün hançeriyle…

Ah ben! Dilini eşek arısı sokası ben! Shakespeare anlatamamışken o basit cümleyle “olmak ve olmamak” arasındaki farkı,

benim nicedir haddime; duysunlar bu garip feryadı…

Kişi tılsımlı bir yolda yürür de bem beyaz bir geçide yaklaştığında ah’u vah ederse,

bilsinler ki yazık etmişlerdir ardında kalan renkli hayatı

Sanatı, sanatçıyı dünyadan ayıran perde,

Bizlerden farklı okumasıdır bu açık kitabı…

Ve onu sanatçı yapan şey ise,

Anlatımındaki ihtişamdır okuduklarını…

Yalan yoktur sözlerinde,

temizdir, nettir, kendinindir 

ama bir o kadar da senindir…

Süslemek ayrı, süslemek ona ait olmayanı eklemektir üzerine; sırıtır, aitsizliği anlaşılır. Kabalıktır esere.

Oysa yürekten gelen bir görkem ile yani yüreğin rengiyle sunmak okuduklarını; başka!

Son söz:

Mavi denizlere yelken açmadan önce kelebeğin kanadındaki tozu solumak gerek. Vakti zamanında kırk pınarda güreşen pehlivanlar gibi omuzları geniş olmak gerek. Gerek ki hırçın dalgalarda boğulup kalmayalım. Bu ülkede okumak zor, yazmak zor, ticaret zor yaşamak zor. Sanatçı olmak belki de en zoru. Çünkü uçta olup arada görünmeyi gerektiriyor. Ne sağda ne solda, ne yukarıda ne aşağıda, ne ileride ne geride. Ortada, kaybolmuş denizde…

“Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.”

Bakınız: Hamlet

Gökten üç elma düşmüş…

Bu yazı da ilginizi çekebilir: Engin Alkan ile Şehir Tiyatroları’ndaki Yönetmelik Değişikliği Hakkında

“Her 23 Nisan’da bize çocuk olmanın mutluluğunu yaşatan atamız nur içinde yatsın. Her yıl bir kez daha ne kadar akıllı ve ileri görüşlü üstün bir lider olduğunu anımsatıyor. Dünyaya bir çocuk kadar saf ve temiz bakabilmek çoktandır unuttuğumuz bir meziyet. Öyle ki bir spor karşılaşmasının sonucunu dahi “sporu kirleten” cümlelerle kutlar olduk. Hepimizin çocuk olduğu bu güzel günün anlam ve önemini sanırım aşağıdaki fotoğraftan daha iyi ifade eden bir başka fotoğraf yoktur.”

Böyle yazmıştım bu gün Facebook hesabımda. Çünkü böyle düşünmüştüm. Biraz açmak gerekirse; Mavinin Pembe ile buluşması! Sonsuzluğun yeni umutlarla buluşmasını çağrıştırdı bu fotoğraf bende. Öylesine anlamlı göründü ki. Bir anda bu ikisinden geriye kalanın başka hiç bir önemi yokmuş gibi…

Arkada kahverengi, gri tonlarda kendini bulmaya çalışan bir halk adeta küllerinden doğma çabası içerisinde. Ön planda bir önder, kendisini lider yapan meziyetlerle geleceğin ellerinden tutmuş yürümekte…

Tuttuğu elin anlamını biliyor, onu yürekten tutuyor. Sıkıca, sevgi ve şefkatle, yalansız. Tuttuğu elin ülkesini özgür seçimleriyle daima ileriye taşıyacağını biliyor. Buna güveniyor ve adeta bir sanatçı edasıyla ince ince nakışlarla geleceği işliyor. Bir gün herkes gibi toprak olacak bedeninden geriye sadece hayallerin ve bu hayallerin şekillendireceği dünyanın kalacağını ve bu dünyada yalana yer olmayacağını, sadece ve sadece gerçeklerin ışığıyla aydınlanacak bir dünyanın daimi kalacağını biliyor. Sanata ve çocuklara değer verir görünmüyor. Değer veriyor! Özgürlüğe ve demokrasiye değer verir görünmüyor, değer veriyor. İşte bu fotoğraf; bir liderin olması gereken vasıflarını gösteriyor. Kim çekmiş, nasıl renklendirmiş, nasıl efektler vermiş bilmiyorum, google resimlerde buldum. Ben sadece bana hissettirdiklerine değiniyorum, bu çocuksu günde…

Hani derler ya bazen “çocuklaşma” diye. Çekemezler de ondan derler. Çekemezler çünkü büyümüştür onlar. Çocuklaşmak gerek. Bu hayatın bize ayrılan bölümünde mümkün olduğunca çocuklaşmak gerek. Çocukça bakabilmek gerek dünyaya. Temiz, saf, beklentisiz…

Yolculuğumuz sırasında otobüsümüze eşlik eden martıyla çocuklaşmak gerek. O hafifçe alçalıp yükselirken kalbimizdeki melodiyle eşlik etmek gerek ona; gülümseyerek. Çünkü biz gülümsedikçe gülümsetebiliriz ancak ve bu çocukça düşünce bile emin olun renk katacaktır hayata…

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk bayramı(-mız) kutlu olsun!

Gelişen bilim ve teknoloji sayesinde iletişim teknolojileri de gelişirken işçilerin ve iş verenlerin de işlerinin nasıl kolaylaştığını ve aynı zamanda nasıl zorlaştığını biliyoruz. Günümüzde ağ analiz cihazlarından tutun uzak masaüstü izleme araçlarına kadar pek çok yazılım, kullanıcı bilgisayarlarında cirit atarken şimdi söyleyeceklerim bir bilim kurgu filminden fırlamışçasına mutluluk verdiği gibi aynı etkide acı da verir cinsten…

Bu gün hemen her evde bulunan İnternetin çıkış noktası bundan yıllar öncesinde iki üniversite arasındaki iletişim ile başlamıştı. ABD Savunma Bakanlığı Gelişmiş Araştırma Projeleri Ajansı (DARPA) tarafından sipariş edilen proje zamanla başarıya ulaşıyor ve bu gün tüm dünyayı saran dev bir örümcek ağına dönüşüyordu. Zehri öylesine kuvvetli bulaşıyordu ki herkesin “duyulma” , “görülme”, “bilinme” hislerine hitap ettiği gibi asıl amacı olan “duyma” , “görme”, “bilme” amaçlarını belki de hayal edilenin ötesine çıkartıyordu. Peki ama son nokta neydi? Son nokta diye bir şey yoktu! İnsan hayal edebildiği sürece hep daha fazlasını isteyeceğinden çalışmalar hep daha fazlası için sürüyordu…

Bundan yıllar sonra iki arkadaş arasında aşağıdaki diyalog geçerse hiç şaşırmayacağım:

“-Abi omuzunda bir çekirge var!”

“-Ha o mu? Önemli değil abi ya, bizim patron mesai saatlerinde ne yaptığımı merak ediyor o nedenle taktı peşime. Eve giderken eziyorum kafasını ertesi gün yenisi geliyor.”

Gülmeyin, olmaz diye bir şey yok. Buradaki haberi okuyunca neden böyle düşündüğümü anlayacaksınız ve aklınızda benimkinden çok daha etkileyici senaryolar canlanacak. Benim yazdığım işin en masum yönü olsa gerek…

Unutmayın Düşler görülmek ister , hepimiz düş kurabildiğimiz sürece varız. İyi düşler kurun…

Antivirüs yazılımları arasında rekabet her sene daha da kızışıyor. Fırsat buldukça web üzerindeki bilgileri derleyerek kendimce burada sizlere faydalı olabilecek bilgileri bir araya getirip yardımcı olmaya çalışıyorum. Bir ziyaretçimizin isteği üzerine benim de çok merak ettiğim Avast 7 ürününün demo versiyonunu Norton 360 ile kıyaslamaya çalışacağım…

Bu tür kıyaslamalar ve testler kesinlikle doğrudur denilemese de en azından kullanıcıların akıllarındaki bazı soru işaretlerini aydınlatmaya, fikirlerine fikir katarak seçimlerinde yardımcı olmaya fayda sağlayabileceği gibi geliştiricilerin ve satıcıların ürünlere kullanıcı gözüyle bakabilmelerine biraz daha yardımcı olabilir kanaatindeyim. Bu nedenle kısa süreli oluşturabildiğim test ortamından edindiğim sonuçları paylaşacağım. Programları Windows XP Pro. işletim sistemi altında karşılaştırdım.

Windows XP Pro Test Ortamı Bilgileri:

İşlemci: Intel Celeron 2.80 GHz @ 2792 MHz

VGA: ATI Radeon HD 5400 Series 1 G DDR3 PCI-E

RAM: 1024 MB

HDD: 80 GB 7200 rpm PATA

Mainboard:  ECS PT880PRO-A Rev 1.0 A

Karşılaştırılan Ürünler:

Avast! 7 Internet Security (v 7.0.14.26)  vs. Norton 360 (v 6.1.2.10)

Karşılaştırma işlemi aşamaları:

1.  PC Performans karşılaştırması: Bu karşılaştırma için Free Benchmark programı olan novabench programını kullandım. Öncelikle her iki programın kurulu olduğu ortamda aynı şartların olmasına özen gösterdim. Arka planda çalışan gereksiz uygulamaları kapatarak pc performansını etkilemelerini önledim. Her iki antivirüs programını aynı şartlarda, virüs veritabanı güncellemelerini yaparak kurulu duruma getirdim ve bu aşamada PC performansını NovaBench ile test ettim.
2. Tarama Performans karşılaştırması: Antivirüs programlarıyla bilgisayarda aynı ortamları taradım ve sonuçlarını süreleriyle beraber not ettim.
3. Kullanıcı arayüzü ve teknolojiler: Antivirüslerin kullandıkları teknolojileri inceledim.
4. Koruma durumu: Antivirüslerin tarama sırasında buldukları veya uyarı verdikleri durumları kıyasladım. Bu tür kıyaslamalar için en sağlıklı sonuçlar profesyonel test ortamlarında alınan sonuçlardır.
5. Sonuç: Sonuçları kendi puanlama sistemimle değerlendirdim.

 Karşılaştırma işlemi aşamalarının sonuçları:

1. PC Performans karşılaştırması: Avast! 7 de Windows Güvenlik Duvarı elle kapatıldı. Her iki programın kendi güvenlik duvarı olduğundan iki firewall kullanmak sistemde kararsızlıklara yol açar. Kurulumda Norton 360 Windows güvenlik duvarını kendisi otomatik olarak kapatırken Avast! 7 bunu yapmadı.

2.Tarama Performansı karşılaştırması:

Avast tarama süresi.1:09 , Norton tarama süresi 00:25:37.  Norton 360 programı kullandığı Insight teknolojisiyle ikinci taramayı da 4 dk kadar kısa bir sürede tamamladı. Avast! programı tarama raporunda tarama süresini gösterirken Norton 360 programı tarama süresini göstermiyordu ancak Norton taramasının tüm bilgilerini gelişmiş seçeneklerde görmek mümkündü.

 3.Kullanıcı arayüzü ve teknolojiler karşılaştırması:

Her iki programda da oldukça faydalı görünen teknolojiler kullanılmış. Avast! ile gelen SandBox teknolojisinde bilgisayarda çalıştırılan programın öncelikle sanal bir ortamda(bu ortamın adı SandBox) çalıştırılması sağlanıyor. Böylece programda zararlı algılanması durumunda bilgisayarın ve dosyaların güvenliği sağlanıyor. Bu tür koruma Comodo antivirus da da başarılı bir şekilde kullanılmıştı. Bunun yanında Avast! güvenli internet için bir de SafeZone adını verdiğin bir teknoloji kullanıyor. Bu teknoloji de SandBox gibi sanal bir ortam üzerinde Chromium tabanlı bir tarayıcı ile güvenli sörf vaad ediyor.  Ama bu noktada büyük bir eksiklik “Remote admin” ile SecureZone erişilmesi…

Avast! kullanıcılarının birbirlerinin bilgisayarlarına uzaktan bağlanıp yardım edebilmelerini sağlayan Uzaktan Destek hizmeti eklemiş. Başınız sıkıştığında Avast! kullanan bir başka arkadaşınızdan uzaktan bilgisayarınıza bağlanıp size yardım etmesini isteyebilirsiniz. Yani bu özellik uzaktan yardım için ekstra program ihtiyacını ortadan kaldırıyor.

Uzaktan Destek hizmeti gibi işinize yarayacak bir başka güzel özellik de site engelleme özelliği. İstemediğiniz, zararlı bulduğunu sitelere girişi engelliyebiliyorsunuz.

Avastın kullanıcı arayüzü kullanımı ve anlaşılması kolay. Pek çok ayara rahatlıkla erişebiliyorsunuz. Koruma kalkanlarını ayrı ayrı yapılandırabiliyorsunuz.

——————————————————————————————————————

Norton 360 daha basit bir arayüz sunuyor. Başlangıçta 4 ana koruma öğesi ile karşılaşıyorsunuz ve bu öğelerin gelişmiş seçeneklerini düzenleyebiliyorsunuz. Ancak avast kadar kapsamlı görünmüyor ve bu açıdan bakıldığında ev kullanıcılarının daha rahat kullanabileceği bir program olarak duruyor. Ama bence böyle olmasına aldanmayın çünkü önemli olan korumaysa Norton 360 ın bunu başarılı bir şekilde yapacağına güveniyorum.

 PC Security bağlantısı altında tarama yapıp bu taramalarla ilgili loglara, ayarlara erişebiliyor ve  Nortonun tarama hızını arttıran Insight teknolojisine erişebiliyorsunuz. Insight teknolojisinde bilinmeyen dosyaları tanımlayabiliyorsunuz. Bu açıdan oldukça faydalı çünkü bilgisayarınızda çalışan bir exe dosyasının(programın) ne olduğunu öğrenmeye çalışırken  virüs yeme riskiniz azalıyor. Identity bölümünde gelişmiş doğrulama araçlarına erişiyorsunuz. Örneğin kredi kartı bilgilerinizi bu bölüm altında koruyorsunuz. Backup ile Norton Online yedekleme yapabiliyor. Norton 360 ın en can alıcı özelliklerinden biri bence PC Tuneup. Bu alanda disk performansınızı arttıran can alıcı Symantec araçları ile karşılaşıyorsunuz ki bu araçlar emsalleri yanında son derece başarılı. Elbette bir güvenlik duvarı içeriyor ve kurulumda windowsun güvenlik duvarını otomatik olarak kapatarak olası güvenlik duvarı sorunlarını engelliyor. SafeWeb teknolojisi ile web güvenliğini arttırıyor, örneğin girmek istediğiniz web sayfası zararlıysa sizi uzak tutuyor.

4.Koruma durumu:

Avast! ın sanallaştırma ve SafeZone uygulamaları ile online ağına karşı Norton 360 yılların tecrübesi ile oluşturduğu network göz önüne alındığında çok daha başarılı bir tarama performansı ve koruma sunuyor. Yine de Web korumasında SafeZone ile Avast! kalbimi almayı başardı.

5.Sonuç:

Avast! 7 Internet Security: 1

Norton 360 :  5

Ben dosya korumada Insight teknolojisine yanlış alarm vb. gibi nedenlerden SandBox dan daha fazla güvendiğim için Dosya korumada Nortona 1 verdim. Web korumada ise  Avast! ın SecureZone uygulamasının faydalı olacağına inanıyorum. Arayüzde Norton un sade arayüzünü daha başarılı buldum.

Teknoloji her geçen gün giderek daha fazla gelişiyor. Gelişen teknolojinin hayatımıza getirileri kadar malesef götürüleri de çok fazla. Örneğin kullandığımız cep telefonlarının hayatımızdaki yerini göz önüne aldığımızda vücudumuza verdikleri zararı önemsememek akıl karı olmaz. Ancak bu ve benzeri zarları görmezden geliyorsak bunun en büyük nedeni “kolaylıklardan” vazgeçemememiz. İşte teknolojinin beyaz perdeye etkisi de vaz geçilemeyecek kolaylıklardan…

Buraya göz atarak günümüzde sinema sektöründe teknolojiden nasıl faydalanıldığını görebilirsiniz. Oldukça hoş ve etkileyici sahneler nasıl hazırlanıyor ve beyaz perdede bizlere sunuluyor; buyrun…

 Caz; özgür melodilerin mavi renge bürünerek sonsuzluğa uzandığı atmosfer… Böylesine iddialı bir müziği icra edebilmek müzik ile büyümüş olmayı gerektirir. Ama burada kastettiğim büyümek kelimesi “çocukluktan itibaren” anlamını içermiyor sadece. Bu anlamı içeriyor olabileceği gibi “müzik ile olgunlaşmak” anlamını da içeriyor ve üstüne basa basa vurguluyor…

Caz müziği ile ilgili ansiklopedik bilgiye buradan ulaşabilirsiniz ancak benim değinmek istediğim şey CAZ müziği ile ilgili bilgi değil. Bu müziğe gönül verenlere bir bilgiyi iletmek, paylaşmak istedim.

“Uluslararası İstanbul Caz Festivali zaten artık hemen hemen herkes tarafından bilinen, bu yıl 19. kez gerçekleşecek olan bir festival. Amatör olarak cazla ilgilenen insandan tutun da seyircisine kadar herkesin aklından en azından bir kez o sahnede yer almak geçer. İşte bu amatör cazcılar için bir fırsat yazısı. Başından söyleyeyim 14 Mayıs son gün!!!” deniyor http://www.grizine.com adlı sitede. Ben de sizlere bu bilgiyi sunmak istedim.

Devamını kaynağından okumak için burayı tıklayın.

Ogün Şanlısoy 2011 yılında müthiş bir albüme imza attı. Bu gün bu albümü burada dile getirmemin nedeni halen büyük bir beğeniyle dinliyor olmam. Bir sanatçıyı sanatçı yapan şeyin ne olduğunu gözler önüne seren bu dev yapıtı bu sıralar öyle sık dinler oldum ki “bununla ilgili düşüncelerimi mutlaka yazmam lazım” dedim kendi kendime. Ve şimdi; size söylemek zamanı geldi. Tabiki benim anladığım ve sizin anlayacağınızı düşündüğüm şekilde…

Albümde pek çok konuda öğüt derecesinde söz bulmak mümkün. Yeter ki dinlemesini bilelim. Ne demişler anlayana sivrisinek saz… misali.

Albüm kapağını çok beğendim. Yeterince anlamlı karizmatik bir duruş. Sıcak ve soğuğu beraber başarılı bir yumuşaklıkla sunuyor. Fotoğrafçıyı ayrıca kutlarım…

13 Şarkılık demek yerine 13 Eserlik dev albüm diyerek kendimi düzelterek başlayayım söze. Söz ola beri gele…

İlk eser albüme  adını vermiş. Ben. Adından anlamışmısınızdır bilmiyorum. Ama çoğu insanın düşüneceği üzere sanatçı kendisine değinmiyor bu şarkıda. Ozanımız belki de bu ad için duyulacak ön yargıyı tepelemek istercesine kişinin içindeki; sürekli değindiği BEN olgusuna tokat gibi bir göndermede bulunuyor. Her konuşmamızda BEN şöyleyim, BEN böyleyim, BEN kazanayım diğerlerinden bana ne falan deriz ya hani; hani çağın modern içsel vebasıdır ya BEN, hah! işte o BEN dir anlatmak istenen. Dinyelen anlıyor zaten. Sanatçının Mesaj vereyim ihi olsun hoş olsun kaygısıyla veya düşüncesiyle yaptığını zannetmiyorum. Öyle olsa göze batan bir kirpik gibi olurdu şarkı. Sadece bu şarkı için değil bu düşüncem, tüm diğerleri için geçerli…

İkinci eser Avunmak Zor adını taşıyor. Gidişlerin ardında kalan karanlık ve sessiz gecelere alışmanın ne kadar zor olduğunu dile getiriyor ve aynı hayatı sürüp giderken avunmanın zor olacağını içe dokunan bir müzikle dinleyicisine sunuyor….

Üçüncü eser hepimizin daha önceden bildiği bir şarkının yorumu. Yine bir ayrılığın üzerine yazılmış, bir arkadaşa öğüt niteliğinde sözler. Ogün Şanlısoy bence son derece başarılı bir şekilde yorumlamış. Her ne kadar ticari bir yapım gibi dursa da iyi yoğurulmuş bir hamurla tadına doyulmaz bir börek gibi sıcak tepsinin üzerinde sunulmuş…

Dördüncü eser  Bu ne biçim aşk. “Yarısı sende yarısı bende, birleştirmiyorsak bu ne biçim aşk” diyerek yine ayrı olan aşıklara seslenerek “bir olmuyorsak bu ne biçim aşk” diyor ve kontrolsüz bir yaşamdan yakınıyor…

Beşinci eser Dikenli Menzil. Bu şarkı beni en çok etkileyen şarkılardan biri. Zaten şarkıları bu en beğendiğim, bu ikinci şeklinde sıralamakta zorlanıyorum. “Düşünmek fayda etmez. Üzülsem de fark etmez. Gidenler geri dönmez, herkes gider zaten, kalırım kendimle.” , “Yaşanmadan bilinmez, geçmek gerek bazen dikenli menzilden. Yollar var önümde sonları görülmez. Yanımda olmazsan gidemem”. Başka söze gerek yok dinlemek gerek bu güzel şarkıyı tıpkı diğerleri gibi… “Ve ben ağlayan ışıkken sen, kapattın gözlerini”

Altıncı eser Küçük Mafya. Dikenli Menzil’den sonra şöyle insanı bir silkeliyor. Değişik bir tarzda önce kişi oluyoruz sonra kişiye öğüt veren oluyoruz şarkıda. “Hepimiz yolcuyuz dünya hancı” diyerek gelip geçici dünyadaki boş savaşlara girmenin anlamsızlığına değiniyor bu şarkıda…

Yedinci eserin adı Çek. Allah çektirmesin tabi ama gel bir nefes al, çek bir yudum al eğer çok çektiysen diyor. Sabret, nasıl olsa gelip geçici bu dünya, cennet ayağının altında diyor ve “mutlu olmak senin elinde yaşadıkların sahte bir hayat, hepsi masal, bir gün bitecek” diyor…

Sekizinci eser Son kez adını taşıyan ve yine aşk teması işleyen bir şarkı. “Yolları kapatmıştım, hiç bir gelen olmadı. Sormayı bırakmıştım hiçbir haber çıkmadı. Çok mu zordu birini sevmek. Çok mu zordu yine sevilmek. Kalbim durmaya yakın, içimde bir sıcaklık…galiba…ben sana…vuruldum; aşık oldum son kez”…

Dokuzuncu eserin adı Yalnız gittin. Son derece etkileyici, sürükleyici, insanın içinden bir şeyleri kopartan bir şarkı. Benim albümdeki iki numaralı hitim. Böyle gözlerini kapat yolda dinle. Dinlendirici bir ritim, hüzünlü sözler. Şarkının sözlerine uygun hissettiren, insanın gözlerinde yaş biriktiren bir şarkı, bir ağıt! Kişi bu yaşama veda eden aşkına ancak böylesine bir şarkı yapabilir herhalde…

Onuncu eser düş kırıklıklarına değinen sözlerle bezenmiş “EVET YA SAHİDEN!” dedirten, insanı çıldırtan bir bilince sokan büyümeye değinen bir şarkı. “Ve birden büyüdük aniden. Büyüdük de sanki ne oldu! Çocukluğu unuttuk, yalanlara boğulduk.” Biz büyüdükçe küçülen hayallarimize, küçülen dünyamıza değiniyo. Ben de bir önceki yazımda küçük ve kocaman dünyalara değinmiştim hatırlarsanız. Gerçekten sizce de öyle değil mi? Biliyorum, öyle… Biz büyüdükçe, yükseldikçe uzaklaşıyor gökyüzü bizden, uzaklaşıyor maviler…

On birinci eser geçtiğimiz yıllarda İstanbul’da yaşanan sel felaketi için yazılmış. Yine anlamlı, dokunduran sözler. Tabi hedefine gidermi bilmem ama kültür başkentini asıl felaketinin SEL ile gelmediğini vurucu sözlerle dile getiriyor. “On dakikada nakavt! İstanbul sular altında!” , “İhaleyi alan malı götürüyor…” , “Sultan götürdü gemileri karadan, biz üç kişiyi çıkartamadık yüzen arabadan…” Dinleyin, dinletin, Allah bir daha böyle felaketler yaşatmasın…

On ikinci eser  Gidenlerden adını taşıyor.Çok hoş bir gitar melodisi ile başlıyoruz şarkıya. Bu şarkı da diğerleri gibi yolda çok iyi gidiyor. “Konuşacak halim kalmadı, biranlayan duyan olmalı! Parlak ay ve yıldızlar, alnıma vuran rüzgar, haber verin gidenlerden. Dalgalar okyanuslar, dağları aşmış ormanlar, haber verin gidenlerden…”

Albümdeki son eser “bu son bahardır belki ömrümüzde, çıkartalım keyfini gönlümüzce” diyor, “yukarıya bak ağlarken” diyor…

Son sözüm o ki bu albümü bilip alıp dinlemeyen hayatına iyi şeylerin girmesi adına kendine büyük haksızlık etmiş olur. Bu albümü orjinal alıp dinlemeyen ise iyi olana haksızlık eder. İyi şeylerin artmasını istiyorsak böylesine güzelliklere destek vermek gerek.Bir şarkı, bir film, bir kitap hayatınızdaki mutluluk kıvılcımını ateşleyebilir. Bir melodi hayatınızı daha iyi kılacak bir fikri ateşleyebilir…

Teşekkürler Ogün Şanlısoy ve bu albümü bizlere sunan herkese. Her ne kadar bir yıl geçmiş olsa da halen beğeniyle dinliyorum ve sanki yeniden keşfediyorum. Ve Ogün Şanlısoy’u kendi kurduğum “Yaşayan Ozanlar Derneği” min üyesi yapıyorum. Hımm iyi fikir ya sahiden kurayım böyle bir dernek ozanlar ölünce değil yaşarken değerlerini bilmek gerek…

Bu albümü burada dinleyebilirsiniz.

Ogün Şanlısoy kimdir?

Lütfen bu adresteki yazıyı da okuyun benim çok hoşuma gitti.

Albümdeki Şarkılar:

1. Ben
2. Avunmak Zor
3. Anma Arkadaş
4. Bu Ne Biçim Aşk
5. Dikenli Menzil
6. Küçük Mafya
7. Çek
8. Son Kez
9. Yalnız Gittin
10. Büyüdük Aniden
11. İstanbul Sular Altında
12. Gidenlerden
13. Yukarıya Bak

Süper kahramanları uzaklarda aramaya gerek yok. Her çocuk aslında bizlerin süper kahramanı! Milliyet TV deki bu videolar onların ne kadar harika olduklarını gösteriyor. Eğlence için hiç te öyle kocaman, pahalı oyuncakları ihtiyaçları yok!

Kendi çocukluğumdan biliyorum. İki mandal(bildiğiniz çamaşır asmak için kullanılan mandallardan) ve bir misketle kocaman bir stadyumda kendi futbol kahramanını yaratıp onun yerine koyabiliyor çocuklar kendilerini. Hayal güçleri öylesine geniş ve güçlü ki sizin akıl ile idrak edemeyeceğiniz gerçeği oluşturuveriyorlar zihinlerinde. Öyle gözleriyle görmelerine de gerek kalmıyor. Hayal etmeleri yetiyor. Bu videodaki çocuk mesela. Kim bilir nasıl bir dünyada o sırada, ne anlıyor yaptığından?

Kimi zaman denir ya hani “çocuklar kadar mutlu” diye. Çoğu kez öyle olabilmek gerek işte. Çocuklar kadar mutlu olabilmek için de onlar kadar saf ve temiz olabilmek gerek. Ama büyümek bizleri kirletiyor öyle değil mi? Öyle olsa da çocukların o içten kahkahaları, o içten inanmaları, sevmeleri var olduğu sürece umudumuz da olacak. Çünkü onlar bize temizliği ve saflığı anımsatan süper kahramanlar olacak…